Op zijn verjaardag
waarop hij negenentachtig
zou zijn geworden
laat in de avond
Toen ik wilde gaan slapen
kwam hij binnen
bleef daar staan
en zei niets
Zoals hij zo dikwijls
niets zei
er alleen maar stond
een ongeveld vonnis
Ik was hem dus niet vergeten
zoals ik gedacht had
want ik zag hem daar staan
mijn vader