Ik weet het wel...

Ik weet het wel, dat Gij mij altijd leidt,
ook als ik zwerf op uitzichtloze gangen.
Ik weet wel, dat Gij mij steeds weer bevrijdt
als ik verstrikt ben in vergeefs verlangen.
Ik dank U, dat Gij mijn behouder zijt
als ‘k naar ontbinding hijg met holle wangen.
Als mijn verbitterd leven eenzaam schreit,
wilt Gij mij in Uw heerlijk huis ontvangen.

Maar wat is weten, Heer? Leer mij beleven.
Ik weet wel achteraf, ik hoop wel hierna,
maar nu, nu me volkomen overgeven,
nu stil zijn en verrukt door Uw genâ
alles voor ‘t hemels bruiloftskleed te geven -
Hart, vraag niet hoe, maar zeg eenvoudig ja.